Bij elke hartslag pompt bloed door de haarvaten in je vingertop. Dat bloed absorbeert meer rood licht dan omgevingslicht. De camerasensor meet dit verschil frame-voor-frame — dit heet Photo­plethys­mo­graphy (PPG). De browser leest het rode kanaal uit elk videoframe via een <canvas> element, middelt de waarden, en detecteert pieken in dat signaal. Geen speciale hardware nodig.

Heart Rate Variability (HRV) meet niet de hartslag zelf, maar de variatie tussen opeenvolgende slagen (RR-interval). Een lage HRV wijst op stress of verhoogde fysiologische activatie. Centroid gebruikt dit als één van drie signalen — nooit als enige beslisser. In de demo wordt de RMSSD-methode (wortel van het gemiddelde kwadraat van opeenvolgende verschillen) gebruikt.

PrismShield combineert drie onafhankelijke sensorbronnen tot één Centroid-score: motorische bewegingskwaliteit (hoe beweeg je?), contextvenster (ben je op een bekende plek?) en stressrespons (HRV/PPG). Geen enkel signaal kan alleen een alarm triggeren. Pas als alle drie in dezelfde richting wijzen, activeert Duress Mode — een stille sandbox-sessie. De camera-PPG is de enige die nu live meet; de rest is realistisch gesimuleerd.

Niets. De camera-feed verlaat je browser nooit. Alle berekeningen (rode kanaal, piekdetectie, HRV, Centroid-score) vinden lokaal plaats in JavaScript. De server ontvangt alleen het eindresultaat van de WebAuthn-authenticatie — niet de score, niet de hartslag, niet de camerabeelden. PrismShield werkt als een lokale poortwachter, niet als een bewakingssysteem.