PrismPass begon niet in een kantoor of lab. Het begon in een tuin, met de zon op mijn gezicht, en een hoofd dat zachtjes aan het herstellen was.
Ik herstel van een fietsongeval. Een wond aan mijn hoofd, een hersenschudding; het advies was duidelijk: rustig aan doen. Niet te veel drukte, niet te lang achter een scherm.
Het is vakantie, want ik werk in het onderwijs. Het is mooi weer en ik zit in de tuin. Ik scroll door het nieuws, kijk wat er tussen zit op Reddit. Geen agenda, geen haast.
En dan lees ik iets over passkeys.
En dan klikt er iets in mijn hoofd. Misschien komt het wel door de hersenschudding, dat dingen die ik onbewust had opgeslagen nu ineens op hun plek vallen. Het is alsof mijn brein alle boodschappen al had gedaan zonder dat ik het wist, en me nu de boodschappentas aanreikt: hier heb je het, maak er maar iets van.
Het is vakantie en ik kan maar kort achter mijn scherm, dus de rest gebeurt al filosoferend. Kijkend naar de groene bomen achter het huis, af en toe een vraag aan Claude stellen. Want 5 tot 10 jaar? Dat is toch véél te lang?
Dan blijkt dat grote bedrijven als Google ook al eens iets bedacht hebben wat zou kunnen werken, maar waarbij adverteerders niet blij waren. Dat is dus gestopt.
En dan begint het écht. Maar eerst: de naam. Je moet begrijpen waar het over gaat zonder dat het uitgelegd hoeft te worden. Na verschillende ideeën kwam het prisma naar voren. En terwijl ik over de naam filosofeerde, werd steeds duidelijker dat we eigenlijk al de architectuur aan het bedenken waren. Het moest niet zomaar iets zijn. Het moest werken en stevig staan.
Dat werd uiteindelijk: jij, je apparaat, en een NFC-tag. Alle drie zijn nodig om te bewijzen dat jij het werkelijk bent.
Toen de basis er lag kon ik elke keer even kort achter mijn scherm duiken. Zoek bronnen. Maak een samenvatting. Wat valt op? Wat kunnen we hiermee? Bouw de basis. Maak de loginpagina. Elk nieuw onderdeel bekeken we op die manier: klopt dit?
En een enkele keer nam ik dan "broer ChatGPT" en soms zelfs "neef LeChat" mee in het brainstormen over bronnen en mogelijkheden. Uiteindelijk nam ik dan de beslissing: maak dit op die manier.
En zo resulteerde het in een samenwerking met drie AI-assistenten die opdrachten uitvoeren, elk op hun eigen manier. Zonder hen had dit project, deze puzzel, inderdaad 5 tot 10 jaar geduurd.
I. Smid-Woelders, Zwolle, Nederland. Uitvinder van het PrismPass Ecosysteem. Werkend proof-of-concept aangetoond op 25 april 2026. Vragen? Stuur een mail
"Het licht zelf wordt nooit opgeslagen — alleen de kleur die jij kiest."
PrismPass Ecosysteem · Zwolle, april 2026